Bariery rozwoju klastra
Idea wspierania rozwoju gospodarczego regionów w oparciu o "klastry" to nowy nurt w teorii i praktyce prowadzenia polityki regionalnej. W związku z tym istnieje wiele barier, które ograniczają jej rozwój. Podstawową barierą dla rozwoju systemów klastrowych jest słaba skłonność przedsiębiorstw do współpracy z innymi instytucjami i organizacjami, w tym z innymi przedsiębiorstwami. Przełamanie tej - w zdecydowanym stopniu - mentalnej bariery będzie trudne i czasochłonne. Świadectwem tego stanu rzeczy jest bardzo ograniczone uczestnictwo przedsiębiorców w stowarzyszeniach, zrzeszeniach czy organizacjach przedsiębiorców zarówno o charakterze branżowym jak regionalnym czy powszechnym. Do innych barier rozwoju klastra należą m.in.:
- słabo rozwinięta infrastruktura telekomunikacyjna, transportowa oraz brak terenów przemysłowych przeznaczonych na nowe inwestycje dla firm z zewnątrz,
- brak dostępu do kapitału, w tym kapitału wysokiego ryzyka, który można przeznaczyć na wspieranie nowych przedsięwzięć biznesowych,
- niedostosowane zaplecze technologiczne, usługi niedopasowane do zintegrowanych propozycji zgłoszonych przez grupy firm w klastrze,
- izolacja spowodowana brakiem obecności koncernów międzynarodowych, które są gotowe do aktywnego wpierania procesów wymiany informacji i wiedzy z poziomu światowego do poziomu regionalnego,
- brak wykwalifikowanej siły roboczej oraz brak elastyczności w systemie edukacji i kształcenia, w celu dostosowania się do nowych potrzeb przedsiębiorstw,
- piramidalna struktura gospodarcza, w której relacje z podwykonawcami są prawie wyłącznie dyktowane przez niskie ceny i koszty, tradycyjne sektory charakteryzujące się dużym stopniem dojrzałości bez możliwości tworzenia nowej wartości dodanej,
- brak zaufania pomiędzy partnerami biznesowymi,
- źle pojmowana kultura konkurencji nie postrzegająca w kooperacji szans na wspólny rozwój.
Informacja z dn. 30.06.2008 r.
opracowanie: Anna Matuszak
